Bubbels en borrels

Broedplaats inspiratietouw naar Eindhoven

Een blog door Wout Zweers.
Foto's: boven Annebel Bunt, onder Danielle Spoelman

Op naar Eindhoven, een  bus vol kunstenaars,  musici, creatievelingen, bestuurders en een enkele fotograaf. De hele dag zullen we op elkaars neus zitten. Samen naar tentoonstelling gaan, presentaties aan horen, werkplaatsen bezoeken, drinken, eten. Vol programma, weinig kans om weg te lopen. Gaat dat wel goed? Lekker onze eigen ideeën bevestigen in Eindhoven, zien wat we al wilden zien? 

Een paar mensen ken ik, veel nog niet.
In de bus worden visies op broedplaatsen gepresenteerd: Swinging Enschede, de Tub als mogelijke broedplaats in het oude Wegener pand. Maar de vraag wordt ook  gesteld of een broedplaats een eigen gesloten wereld wordt of niet. Wat is waar? 

Eindhoven-Strijp. Een strakke tentoonstelling: video aan de muur, lege vloer. Indrukwekkend, professioneel. Gelijk verder, presentatie. Snelle koffie, luisteren naar gedreven presentaties. Mooie woorden. Setting: gerecycled bouwhout, zeecontainers, bij elkaar gesprokkelde stoeltjes, een luidruchtig elektrisch kacheltje. Als hier brand komt dondert de draagbalk die met een spanband gefixeerd is naar beneden. Hm. Voorspelbaar allemaal.

Lunch. Wie bent U eigenlijk?  Ah, wethouder. Aangenaam. 

Nu de werkplaatsen bezoeken. Nummer 1, aardige jongen, tien rommelige werkplekken, nog in opbouw. Het oorspronkelijke idee om van de verhuur rijk te worden hebben ze opgegeven, zolang ze er goed kunnen werken is het ook goed. Sympathiek. We lopen verder door een fantastische dans / theaterzaal. Wat een prachtige vloer van hout! Wat hoog! 

En dan een geheel gesloten landbouw systeem. Groente drijvend op schuimplaten, badend in rood en blauw licht. Onze camera’s slaan op tilt met die rare kleuren. We proeven groente, prima beet en smaak. We zijn inmiddels ver weg geraakt van de ontvangst met de videoschermen. Het ruikt hier naar water, planten, het is tastbaar. Het begint een beetje te borrelen. Is dit ook een broedplaats?

In het ex-NatLab: motto “the true method of knowledge is experiment“ ademt de geest van Natlab en Philips uit. Was dat wat we zagen met die drijvende planten, een groot experiment? Foto ervan maken, goed onthouden. Uit m’n hart gegrepen. 

Werkplaats 3. Strak georganiseerd door 11 ontwerpers die elkaar van de Design Academie kennen. Hout- en metaal machines om je vingers bij af te likken. Gekke, vrolijk makende uitbouwseltjes a la Pippi Langkous toveren een glimlach. Alle looppaden door  geschilderde lijnen afgebakend, keurig schoon en leeg. De werkplaats is warm. Hoe doe je dat? Dat soort werkplaatsen zijn toch altijd ijskoud? Of juist bloedheet? Kunnen we dit meenemen naar Enschede? Dit lijkt wel wat, in ieder geval wordt iedereen er vrolijk van. Het borrelt harder. We praten door elkaar, de wethouder en de kunstenaar praten nog lang hoe je zoiets werkend kan krijgen. Bubble? Nee, niet echt. 

Eten. Biertje Jan?
De ideeen borrelen weer omhoog. Er is niet een typische broedplaats, er zijn er zoveel zagen we. Zo onvoorspelbaar ook. En de beste broedplaats is die waar mensen goed kunnen werken, welke vorm het ook heeft. Vandaag was een nomadische broedplaats. Pik de ideeën op waar ze liggen en neem ze mee.

1000 likes voor de Tub. Feestje!